Werkkostenregeling

Onderdeel van Sociaal beleid & HR

De Werkkostenregeling (WKR) geldt voor alle vergoedingen, verstrekkingen en ter beschikking gestelde voorzieningen die tot ‘het loon uit tegenwoordige dienstbetrekking’ horen en is vanaf 1 januari 2015 verplicht voor elke werkgever. Binnen de WKR kan de werkgever maximaal 1,2% (2017) van het totale fiscale loon ofwel vrije ruimte besteden aan onbelaste vergoedingen, verstrekkingen en aan zijn werknemers ter beschikking gestelde voorzieningen. De werkgever moet deze vergoedingen, verstrekkingen en ter beschikking gestelde voorzieningen aanwijzen als eindheffingsloon. De werkgever kan bepaalde zaken onbelast blijven vergoeden door gebruik te maken van gerichte vrijstellingen en zogeheten nihilwaarderingen.

Uitgangspunt van de WKR is dat vergoedingen en verstrekkingen van werkgever aan werknemers integraal belast worden als loon. Dit brengt voor uitgever belangrijke wijzigingen met zich mee. Het NUV vindt het belangrijk helderheid te krijgen over de interpretatie van de regels en overlegt hierover regelmatig met de Belastingdienst. De werkgever dient goed in de gaten de houden wanneer de vrije ruimte wordt overschreden. Over het bedrag boven de vrije ruimte betaalt de werkgever loonbelasting in de vorm van een eindheffing van 80%.

Voor meer en actuele informatie zie www.belastingdienst.nl/wkr.